There is no word unsaid under this sun. Therefore, no matter what the story, in fact, there is no story unheard. Mine is also one of them. Forget me. Forget who i am…
In the chaos of every days’ life, we madly become much more individual and sadly come up with the quarrel of just saving the day. In reality, to remember what we forget is a wound of our heart. As long as we remember, we become lighter. As long as we feel lighter, we come one step closer to ourselves, so that everyone else.
‘Sharing’, with love and intimacy. With this faith, whatever i’ve been collecting, i wish to shed them freely. Perhaps, some might able to catch what is shed or some could find oneself among those moments.
The language of photography might gather our souls together and this might be a cause what we find among ‘us’..
Love’n Light.
//
Güneşin altında söylenmemiş söz yoktur derler. Onun için de hangi hikaye olursa olsun, aslında dinlenmemiş de değildir. Benim hikayem de onlardan bir tanesi işte. Boşverin beni. Boşverin benim kim olduğumu…
Günü kurtarmanın kavgasını verdiğimiz, bireyselliği çılgınca yaşadığımız günümüzde, aslında unuttuğumuz değerleri hatırlamak gönlümüzün yarası. Hatırladıkça hafifliyoruz, hafifledikçe bir adım daha yaklaşıyoruz kendimize ve herkese.
‘Paylaşmak’, sevgiyle ve samimiyetle. İşte bu niyetle, her ne ise bugune kadar eteklerimde birikenler, saçıyorum Özgül’ce. Belki birileri yakalar, belki birileri kendinden birşeyler bulur o an’larda.
Fotoğrafın dili ruhlarımızı birleştirir de, bu da bize sebep olur…
Herzaman sevgiyle.
